N.rezaei1362

  «والله که شهر بی­تو مرا حبس می­شود                             آوارگی به کوه و بیابانم آرزوست» هیچ­گاه خاطره روز­های با­­هم­بودن را از یاد نمی­برم … لحظاتی کوتاه اما به یاد­ماندنی. لحظاتی که از حس غریب و دلکش من به او خبر می­داد. در جمع بودم اما… بیشتر »

«وَ اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ وَ إِنَّها لَكَبِيرَةٌ إِلاَّ عَلَى الْخاشِعِينَ». با نامت آغاز می­کنم با نام تو که بخشنده و مهربانی، حمد و سپاس مخصوص ذات توست، ای پرورش ­دهنده عالمیان. تو که رحمانیتت را از هیچ­کس دریغ نمی­داری و مقربانت را… بیشتر »